Op de 120e dag van mijn tocht, 28 augustus, word ik wakker naast het klooster Santa Cecilia.
Ik ben dan al op de berg van Montserrat en heb nog een laatste paar uur te lopen.
Als ik afdaal naar het klooster luiden de klokken …
ben er …
de mis is al begonnen, dat kleine verlichte stuk boven het altaar is de kapel van de zwarte Madonna
net als in Nuria, is ze te zien door glas vanuit de kerk, en kun je er naar toe via een trap, om haar van dichtbij te begroeten, niet tijdens maar wel na de mis,
de fotoserie hieronder is gemaakt de volgende ochtend vroeg na de lauden
n groet aan jullie lezers/ volgers,
dank voor alle meeleven, reacties en goede wensen
deze heb ik allemaal voor jullie opgestoken
ik blijf nog een paar dagen in het pelgrimshuis van het klooster om af te sluiten
Op weg naar Nuria heb ik de coll d´Eyne genomen, ik had me voorgenomen een paar 100 meter onder de pas te slapen om de volgende ochtend bij zonsopkomst op de pas te zijn. Op weg daar naartoe kwam ik deze 4 sportieve hollandse meiden tegen:
2x Roos, Anouk en Tara
in de vallei op 2300 meter hadden we nog meer gezelschap
Ik mocht mee-eten; chili con carne
maanlicht
afscheidsfoto
bij het opstaan
de pas, 2650 m.
vallei van Nuria
al maanden raap ik onderweg veren op, ze staan even op de pas en sommigen zijn meteen al naar beneden gewaaid
ik groet jullie bij zonsopkomst
daarna als extraatje door naar de Pic Noufonts op 2860 meter, maar daarvan geen foto´s want de batterij van mijn fototoestel was leeg
de kerk van Nuria, met boven het altaar de kapel met de zwarte Madonna
een voor een langs de Madonna
weer een zwarte Madonna die niet echt zwart is maar door iedereen toch zwart genoemd wordt
nog een Madonna, nu met wensbriefjes
Een briefje schrijven is een manier om je wens kenbaar te maken maar je kunt ook je hoofd onder een klok leggen en dan de klok laten luiden om een wens in vervulling te laten gaan. De vrouwe van Nuria is vooral goed met migraine, het weer en natuurlijk vruchtbaarheid. Het was er druk; zwangere vrouwen die kwamen bedanken, niet zwangere vrouwen die getroost werden door hun man en een doop van een meisje dat Nuria heet. het schijnt dat Nuria de op een na populairste meisjesnaam in Catalonunya is. De populairste is Montserrat. Ik heb twee dagen geleden een Montse leren kennen toen ik wasmiddel leende op een camping en voor haar is Montserrat ook inderdaad haar berg. (Hieronder zou ik de foto plaatsen van Montserrat, haar man Xavi, haar moeder en andere familie, maar het foto´s opladen wil niet lukken in deze bibliotheek. Het bijwerken van google maps ook niet daarvoor is de computer te traag.)
Nuria is verder ook een beetje een pretpark, ook daarvan volgt nog een foto, wat ik wel heb is deze, op het gras, voor il santuario:
Uit een telefoontje met mijn lief begreep ik dat meer mensen mijn blog volgen dan ik zelf had gedacht. Vandaar nu aan ieder die meeleest een hartelijke groet van bij de koffie in Orleans, beetje of we effe samen een bakkie doen.
Daarnaast ben ik zo vrij geweest om een kaarsje op te steken voor alle volgers van het blog, dus ook voor overtuigde atheisten zoals Frank en mijn vader. Zie het maar als oud taalgebruik om goede wensen kenbaar te maken.
Het kaarsje is opgestoken bij de Notre-Dame des Miracles, die al meer dan 14 eeuwen wordt aanbeden in Orleans. Zij staat bekend om de vele wonderen die zij verricht heeft, dus voor de overtuigde gelovigen onder jullie, als er vandaag of morgen een klein mirakel plaatsvindt in je leven dan weet je dat je de Notre-Dame de Miracles de Orleans kunt bedanken.
Orleans is trouwens een fijne stad; prettig centrum en vooral aardige en open mensen; man stopt om lift te geven, twee blink blink binken stoppen hun blink-auto om te vragen vanwaar ik wel gewandeld kom en geven volle complimenten voor mijn tocht, vrouw van theater Tete noir denkt mee waar te overnachten en zo door..
Morgen ben je jarig, 1 dag voor moederdag, waarop je bent geboren! We wensen je een fijne wandeldag toe, hopelijk met wat beter weer. Want je treft het niet met die regen en koude.
Leuk al wat van je belevenissen te lezen.
groetjes en liefs van je ouders
Ik wens je heel veel plezier en wandelplezier met je tocht!!
Ik vind het bijzonder fijn dat ik een weekje met jou en een dag samen met Francis mag meelopen, ik kijk er erg naar uit!! Ik stuur je al een berichtje om alvast te oefenen met het sturen van een berichtje…je weet ik ben beetje ouderwets… en zo’n berichtje sturen is dan ook een overwinnning voor mij hihihi!! Maar wel waar!!!
Anderhalve week voor vertrek. Ik ben nog werktrajecten aan het afronden en aan het zorgen dat mijn bedrijf goed doorloopt als ik weg ben. Afgelopen vrijdag heb ik mijn klanten laten weten dat Marjolein mijn zaken waarneemt. Ik ontvang heel veel goede wensen van collega’s, vrienden en familie. Ik geloof in goede wensen. Ik wens een ander graag goeds toe, en vind het fijn als een ander mij goeds toewenst. De meeste wensen zijn per mail, sommige per telefoon als ik nog één en ander af moet stemmen over werk, maar ook onverwacht een kaartje met de gewone post van Harry. Vandaag ontving ik een aantal mysterieuze enveloppes voor 1 mei, 1 juni, t/m 1 september van Doesjka, mijn collega van de netwerktrainingen het afgelopen jaar. Wij namen afscheid na onze laatste klus samen, ik ga sabbatical en zij met pensioen.
Thuis gekomen lag er post voor een pelgrim in een prachtig topografisch design enveloppe. Hans Baltjes, die ik net als Doesjka via Georg ken, stuurt me een zwart notitieboekje om halve zinnen, flarden en spinsels te noteren. Het boekje gaat me helpen om schrijfsels te maken, voor de blog, maar vooral voor later, om om te zetten in herinneringen, voor mezelf. Dank.
Van 1 mei 2010 tot 1 september 2010 heb ik een pelgrimstocht gelopen. Langs Keulen, Chartres, Rocamadour en Montserrat. Onderweg heb ik veel kerkjes bezocht met zwarte Madonna’s. Gaandeweg gingen die steeds meer voor me betekenen. Ik heb al eens eerder een lange voettocht gemaakt. Destijds, ik was 27, liep ik naar Assisi. Ik liep toen alleen, klopte aan bij mensen voor overnachting. Nu liep ik gedeeltes alleen en gedeeltes samen; met een vriend, een goede collega, een fijne klant. Deze site was vooral bedoeld om de mensen die mee gingen lopen te betrekken en op de hoogte te houden van mijn vorderingen. Nu staat ie vol met verhalen en beelden, en omdat ik niet alleen van lopen hou, maar ook van verhalen en beelden, blijf ik af en toe een blogje posten
