Type 1 fun & type 2 fun

februari 28 2026

Een through hike doen is fun, maar niet alleen maar eenvoudige fun;

Type 2 fun, leerde ik van mijn trail vrienden, is fun van een activiteit die terwijl je het doet helemaal niet zo fijn aanvoelt, maar die achteraf veel voldoening geeft. Ik ken het van het rotsklimmen als het net een beetje te spannend is. Van het bergwandelen als het te zwaar is, als ik vers van het lage land in 1 keer de hoge bergen in wandel. De Te Araroa is zo ruig, zwaar en uitdagend dat type 2 fun er voor iedere hiker in zit, hoe getraind, sterk of ervaren de hiker ook is.

En als je dat dan samen mag ervaren, het vele type 2 fun, met het ongemak en het afzien, dan wordt type 1 fun beleven rijker, voller, dieper.

niet alleen je eigen type 1 fun, maar ook of juist de type 1 fun van de ander

Het is meegenieten

en vaak aanstekelijk..

Zo houden Charly, Vanessa en Matty van dansen; ecstatic, line dance, any kind of dancing

houden Emily en David van zingen en van baden en nemen zij elke gelegenheid die zich leent voor een bad; een meer, een ven, een pool in de rivier

houdt Frank van grote kampvuren

houdt Isis van Abba

houdt Vanessa van trail quotes van trail family members

houden Charly en ik van de peewakawaka, de kleine vogel die zich telkens vlakbij toont en die ook van ons lijkt te houden

houdt Katja van cider en van affogato

en Tom van Irish stout

en vindt Tom ons vaak teveel en te druk maar organiseert hij wel een pub quiz voor de trail family

houdt Katja van het fotograferen van de hutten en het landschap

houdt iedereen van de schoonheid van het landschap

houdt iedereen van poëzie, en houden Tom en Matty zoveel van poëzie dat ze zelf gedichten maken

houdt iedereen van de pannenkoeken die Frank bakt op het houtvuur, terwijl zijn jbl box ‘going to the beach’ speelt

type 2 fun & type 1 fun, het is het leven vieren met trail friends, I love it.

Comments are closed.

Je leest hier blogs van mijn Te Araroa trail avontuur nu in 2025 en 2026. Als je zin hebt kun je ook blogs terug te lezen van mijn eerdere pelgrimages. Van 1 mei 2010 tot 1 september 2010 heb ik een pelgrimstocht gelopen langs Keulen, Chartres, Rocamadour en Montserrat. Onderweg heb ik veel kerkjes bezocht met zwarte Madonna’s. Gaandeweg gingen die steeds meer voor me betekenen. Ik heb al eens eerder een lange voettocht gemaakt. Destijds, ik was 27, liep ik naar Assisi. Ik liep toen alleen, klopte aan bij mensen voor overnachting. Nu liep ik gedeeltes alleen en gedeeltes samen; met een vriend, een goede collega, een fijne klant. Deze site was toen vooral bedoeld om de mensen die mee gingen lopen te betrekken en op de hoogte te houden van mijn vorderingen. Nu om wat verhalen te delen over mijn Te Araroa trail in Nieuw Zeeland.