De laatste weken heb ik meer in hutten geslapen dan in de afgelopen jaren tijdens al mijn bergtochten. In mijn tentje slapen prefereer ik doorgaans boven het slapen in een gedeelde ruimte (een bunk room, een lager). Maar de Nieuw Zeelandse zomer is erg nat. Als het regent of als je uren in de regen hebt gelopen is het vaak aantrekkelijk om een dak boven je hoofd te hebben. Bovendien helpt het om wat minder last te hebben van de sandflies en mosquitos. De hutten zijn echter nogal anders dan de berghutten die wij in Europa kennen van de Alpen.  In de Pyreneeen heb je hier en daar hutjes die enigszins vergelijkbaar zijn, maar de meeste wandelaars vinden deze hutjes te eenvoudig of te vies. Dat laatste is hier af en toe het geval, maar meestal gaat het goed met de hutten hygiene. De NZ hutten zijn in vergelijk met Alpen hutten nogal basic. Een paar stapelbedden met matras, een tafel, een paar bankjes bij de tafel en een soort aanrecht, maar meestal zonder kraan. Als er een kraan is dan moet je het water alsnog koken of filteren, want het water is opgevangen regenwater in een tank. Soms moet je water uit de rivier halen. Soms is er geen tafel. Soms is er een houtkachel of een haard. Een grote hut heeft wel 20 slaapplekken, maar meestal zijn er 8 of 6 slaapplekken in de hut. Een hut van 2 bedden noemen ze een bivy. Als je met teveel lopers bent voor de bedden slapen een paar hikers op de vloer. Soms wonen er muizen in de hut en in een enkele hut is aan de rattenvallen te zien dat er een probleem met grotere knaagdieren geweest is. Als het enigszins kan dan hang je je rugzak of etenszak op, vrijhangend, los van de muur.

In de hutten vinden de wat langere ontmoetingen plaats tussen de NOBO’s en de SOBO’s, de north bound en de south bound hikers. Overdag groeten we elkaar en hebben we soms een uitwisseling van een paar minuten. In de hut brengen we meer tijd met elkaar door en kan het reuze gezellig worden met elkaar. De relatieve luxe van de hut kan echter wel wat beperkt worden door de ontmoeting van de NOBO’s en de SOBO’s in de hutten, vooral als het regent en er nauwelijks kampeer gelegenheid is bij de hut. Tijdens de afgelopen weken en naar verwachting tijdens de komende weken komen wij grote groepen SOBO’s tegen, gestart in oktober op de Noordpunt van het Noordereiland. En mijn eigen trail family is gegroeid naar een kleine 10. Dus zelfs als onze groep verschillende tempo’s aanhoudt van een hele of halve dag verschil zijn er vaak meer TA walkers dan bedden bij een hut. Het weer speelt ook een rol in de tempi van lopen. Soms moeten de SOBO’s of wijzelf wachten vanwege de (hoog water in de rivier) weersverwachting. Dus je kunt soort van geluk of pech hebben In de Locke Stream hut (20 bunks) was ik alleen met 1 SOBO loper. In Kiwi hut (10 bunks) waren we met ruim meer dan 10. En iedereen was doorweekt en hoopte wat kleren te drogen met behulp van de houtkachel.

Cooking outside Martins hut in the Longwoods

Just NOBO’s in the Lower Wairaki hut

Sleeping on the floor in Lower Wairaki hut

Just our trail family at Dougie’s hut

Vanessa and Charly at Fern Burn hut

Trying to dry NOBO and SOBO clothes at Kiwi hut

Harper pass bivy

Joyous NOBO SOBO meet up at Hurunui hut