Zowat twee maanden heb ik op het Zuidereiland gelopen zonder de zee te zien. Binnenlanden met boerenland, bergen, meren en hier en daar towns met supermarkt en restaurants. De zee, de grote oceaan, is niet zichtbaar vanuit deze binnenlanden maar haar invloed is overal aanwezig. Bewolking, regen, harde wind. Van beide zijden laat de oceaan voelen dat ze nabij is. En de regen voedt de beken, kreken en rivieren. Aan drinkwater voor ons TA hikers is er geen gebrek en soms is er zoveel water dat de rivieren onneembare barrières worden.

Tijdens de grote sectie door de Richmond’s Mountains was de oceaan voor het eerst sinds lang weer te zien op de TA trail, een paar dagen, om daarna weer uit het zicht te verdwijnen omdat de trail door het rivier dal van de emerald Pelorus verder ging. En nu tijdens de laatste sectie van het Zuidereiland is de zee iedere dag in zicht. Geen blik op de grote wijde oceaan maar wel op het zoute water van de zeearmen; de fjorden of sounds zoals ze hier genoemd worden.

Het is prachtig de zee te zien van bovenaf, het is heerlijk zwemmen en prachtig kamperen aan zee.

En het zien van en zijn bij de zee betekent dat het eerste deel van het Te Araroa avontuur, de tocht door het woeste en lege Zuidereiland, bijna ten einde is.

Kenepuru Sound
feb 15 2026

Onahau Bay
feb 14 2026

Davies Bay campsite
Feb 13 2026

View of the ocean from the slopes of Mount Rintoul
Feb 8 2026

View on the ocean from Round Hill Longwoods
Dec 12 2025

Tihaka beach, Colac Bay
Dec 10 2025

Oreti Beach
Dec 9 2025