Toen ik begin 20 was hoorde ik van een vriend dat zijn vader een pelgrimstocht ging maken. Een voettocht naar Santiago De Compostella, ingezegend en goede reis gewenst door de bisschop van Luik. Dat van die bisschop leek me niks, maar zo’n pelgrimstocht leek me geweldig. Jarenlang zat het als ideetje in mijn achterhoofd, als een “dat wil ik nog eens een keertje doen in mijn leven”, en toen ik klaar was met mijn theaterschool bleek het een sterk verlangen te zijn. Vijftien jaar later loop ik een paar dagen, geniet ik van het ritme van plaats naar plaats, van de herhaling van lichamelijke inspanning en een voor het oog langzaam veranderend landschap. Ik verlang er naar om maanden door te kunnen lopen.

Zou Montserrat er werkelijk zo uitzien?

Montserrat

posted under

Comments are closed.

Van 1 mei 2010 tot 1 september 2010 heb ik een pelgrimstocht gelopen. Langs Keulen, Chartres, Rocamadour en Montserrat. Onderweg heb ik veel kerkjes bezocht met zwarte Madonna’s. Gaandeweg gingen die steeds meer voor me betekenen. Ik heb al eens eerder een lange voettocht gemaakt. Destijds, ik was 27, liep ik naar Assisi. Ik liep toen alleen, klopte aan bij mensen voor overnachting. Nu liep ik gedeeltes alleen en gedeeltes samen; met een vriend, een goede collega, een fijne klant. Deze site was vooral bedoeld om de mensen die mee gingen lopen te betrekken en op de hoogte te houden van mijn vorderingen. Nu staat ie vol met verhalen en beelden, en omdat ik niet alleen van lopen hou, maar ook van verhalen en beelden, blijf ik af en toe een blogje posten